Kontynuując konsekwentnie zobowiązania podjęte na:
-
II
Zjeździe Polonii i Polaków z Zagranicy – wyrażone w liście do
Prezesa Rady Ministrów RP z dnia 1 maja 2001r.
-
Roboczym spotkaniu Rady Prezesów Europejskiej Unii Wspólnot
Polonijnych w dniu 29 października 2002 r. w Pułtusku – wyrażone
w liście Pani Prezydent EUWP do Marszałka Sejmu RP, a także
świadoma, że jako organizacja skupiająca m. in. Polaków od wielu
lat zamieszkałych w krajach, które już są członkami UE, może
odegrać ważną rolę w procesie akcesyjnym,
EUROPEJSKA UNIA WSPÓLNOT POLONIJNYCH
DEKLARUJE
że we wszystkich swoich działaniach dalej aktywnie popierać będzie
przystąpienie Polski do Unii Europejskiej.
Zdając sobie sprawę, że członkostwo w UE jest dla Polski
historyczną szansą, a równocześnie wielkim wyzwaniem dla całego
społeczeństwa i gospodarki, my, Polacy z krajów członkowskich UE
chcemy podzielić się własnym doświadczeniem z Rodakami w Kraju we
wszystkich kwestiach związanych z członkostwem w UE. Nie będąc
skrępowani żadnymi ograniczeniami politycznymi, a także będąc
przekonani, że na wiele spraw patrzymy z nieco innej
perspektywy,pragniemy otwarcie mówić o wszystkich ważnych dla
przyszłości Polski sprawach, nie tylko o bezsprzecznych
korzyściach wynikających z członkostwa w UE, ale też o obawach
społeczeństwa polskiego i spodziewanych zagrożeniach.
EUWP uważa, że rzetelna, obiektywna i wynikająca z własnych
doświadczeń informacja o wszystkich korzyściach i zagrożeniach dla
Polski z racji jej przynależności do UE, może pozytywnie wpłynąć
na nastroje w polskim społeczeństwie i w związku z tym traktuje
sprawę przekazania Rodakom tej informacji jako swój patriotyczny
obowiązek.
Potrzeba nam jedności, aby przywrócić Polsce godne miejsce w
Europie. Jesteśmy świadomi, że dla Polski otwiera się coraz
szersza droga do lepszej przyszłości. Zdajemy sobie sprawę, że
Ojczyzna i ci, którzy biorą na siebie odpowiedzialność za jej los
stoją przed rzeczywistością niezmiernie trudną, która wymaga
jedności wszystkich sił i mocnego odniesienia się do systemu
wartości, które kształtowały nasz naród przez tyle wieków.
Szczególnie teraz potrzeba nam skupienia całego narodu - tego
wewnętrznego i zewnętrznego.
My Polacy zamieszkali poza granicami Kraju jesteśmy solą tej samej
ziemi i chcemy włączyć się do wspólnej pracy dla dobra naszej
Ojczyzny. Chcemy wspólnie tworzyć silne lobby polityczne i
ekonomiczne. Chcemy wspólnie budować Europę bez granic - Europę
Ojczyzn. Europę respektującą odrębny charakter każdego narodu, a
równocześnie mającą świadomość wspólnych korzeni, wartości i
kultury, w której Polska będzie miała godną pozycję.
Polska na przestrzeni przeszło tysiąca lat dała światu wiele w
dziedzinie nauki, kultury, sztuki i cywilizacji. Polska obroniła
Europę nie tylko przed najazdem tureckim, ale stała się też
przedmurzem chrześcijaństwa. Informowanie o tym wielkim wkładzie
naszego narodu to nasza wspólna odpowiedzialność, to nasza rola i
obowiązek. Od nas zależy czy Polska stanie się godnym
współpartnerem Wspólnoty Europejskiej.
Im bardziej świat oceni wkład Polaków do skarbca kultury
ogólnoludzkiej o tyle silniejsza będzie Polska, o tyle silniejsza
będzie Polonia w swych wpływach i znaczeniu. Nie możemy zapomnieć,
że należymy do wielkiej wspólnoty narodów. Korzystamy z jej
dorobku i osiągnięć a i onarównież będzie chciała wzbogacać się
czerpiąc z naszego skarbca. Uczynić to możemy tylko i wyłącznie
przez bezpośrednie uczestniczenie w wspólnej strukturze
europejskiej i pełnym zaangażowaniu w tworzeniu Europy bez granic.
13 grudnia 2002, dzień zakończenia negocjacji na szczycie w
Kopenhadze, wejdzie na zawsze do kalendarzy zarówno Unii
Europejskiej, jak i Polski jako wielki sukces. Historyczny ten
dzień doprowadzi do zlikwidowania pojałtańskiego podziału Europy i
do powrotu do normalności na naszym ko Zapewni on Europie jej
właściwe miejsce na arenie międzynarodowej i pozwoli na jej dalszy
postęp gospodarczy i rozwój cywilizacyjny. Dla Polski jest on datą
powrotu do jej europejskich korzeni oraz zajęcia należnego jej
miejsca wśród narodów Europy.
Sukces ten został osiągnięty dzięki porozumieniu ponad
politycznymi podziałami. Ogromne wysiłki kolejnych polskich rządów
przy poparciu społeczeństwa, pozwoliły na nadrobienie zmarnowanych
lat PRL-u i rozpoczęcie negocjacji o członkostwo w Unii 31 marca
1998 oraz do ich zakończenia cztery i pół roku później na
spotkaniu Rady Europejskiej w Kopenhadze.
Nieuniknionym było, że tak ogromny krok wywoła w społeczeństwie
pewne obawy, które choć podchwycone i rozdmuchane przez ruchy
populistyczne, są bez wątpienia obawami bez podstaw. Ci, z nas,
którzy żyją w obecnych krajach członkowskich UE, mogą zapewnić, że
żaden z tych krajów poprzez członkostwo w UE nie utracił swojej
suwerenności, kultury ani tradycji.
Największy Polak wszechczasów, Ojciec Święty, Jan Paweł II w
parlamencie polskim w 1999 roku powiedział “Przy okazji
dzisiejszego spotkania pragnę raz jeszcze wyrazić moje uznanie dla
podejmowanych konkretnie i solidarnie wysiłków, których celem od
chwili odzyskania suwerenności, jest poszukiwanie i utrwalenie
należnego i bezpiecznego miejsca Polski w jednoczącej się Europie
i świecie. Polska ma pełne prawo, by uczestniczyć w ogólnym
procesie postępu i rozwoju świata, zwłaszcza Europy. Integracja
Polski z Unią Europejską jest od samego początku wspierana przez
Stolicę Apostolską. Doświadczenie dziejowe, jakie posiada naród
polski, jego bogactwo duchowe i kulturowe mogą skutecznie
przyczynić się do ogólnego dobra całej rodziny ludzkiej, zwłaszcza
umocnienia pokoju i bezpieczeństwa w Europie”.
My Polacy, zamieszkali od lat w krajach Unii Europejskiej,
doskonale znający jej realia, wtórujemy każdemu słowu Ojca
Świętego. Zdajemy sobie sprawę, że następnych kilka lat nie od
razu będzie dla Polski okresem mlekiem i miodem płynącym, lecz
jesteśmy przekonani, że warunki osiągnięte przez polskich
negocjatorów w Kopenhadze pomogą w przezwyciężeniu największych
trudności, w rozwoju polskiego rolnictwa, infrastruktury, w
redukcji bezrobocia, w rozwoju nauki i kultury polskiej.
Głęboko wierzymy, że polskie rolnictwo, znane na Zachodzie ze
swoich ekologicznie czystych produktów o wysokiej jakości, przy
pomocy dotacji z UE ma przed sobą wielką przyszłość.
Nie ma żadnych wątpliwości, że jeszcze przed osiągnięciem przez
Polskę pełnego członkostwa Unii zwiększą się obce inwestycje w
Polsce, a otwarcie miejsc pracy w sześciu, a za kilka lat we
wszystkich krajach członkowskich Unii pozwoli wielu Polakom na
pogłębienie znajomości języków obcych, dalsze wykształcenie i
zdobycie doświadczenia.
Jest dla nas oczywistym, że Unia Europejska nie jest idealna, ale
potrzebne w niej zmiany mogą dokonać tylko jej pełnoprawni
członkowie.
Z zadowoleniem przyjmujemy fakt, że wśród założeń polskiej
polityki zagranicznej na 2003 r. znalazło się sformułowanie, że
Polska chce być "swoistym adwokatem całego wschodniego sąsiedztwa
UE". Ma to olbrzymie znaczenie dla naszych rodaków na Wschodzie, o
których nigdy nie można zapominać, a szczególnie w chwili
integracji Polski z UE.
Przed Polską stoi historyczny akt referendum, w którym Naród
zdecyduje o swojej przyszłości. Po raz pierwszy w historii decyzję
o przyszłości Ojczyzny mają szansę podjąć bezpośrednio wszyscy jej
Obywatele. Apelujemy o wzięcie udziału w referendum i o głosowanie
za wejściem Polski do Unii Europejskiej.
My ze swojej strony będziemy robić wszystko, aby jak najlepiej
promować Polskę w krajach naszego zamieszkania i w ten sposób
przyczynić się do wsparcia procesów ratyfikacji traktatu
akcesyjnego.
Sekretariat EUWP
Prezydent EUWP
Wiceprezydent Tadeusz Adam Pilat, Szwecja
Helena Miziniak
Sekretarz Urszula Milczewska, Bułgaria
Sekretarz Tadeusz Kruczkowski, Białoruś
Sekretarz Roman Śmigielski, Dania
Londyn, 8 stycznia 2003 r.
